Geluid
In beginsel moet er altijd naar worden gestreefd de voorkeurswaarde aan te houden. Ter voorkoming van een al te star systeem zijn uitzonderingen mogelijk, zolang de wettelijke maximaal grenswaarden niet worden overschreden. De grenswaarden gelden uitsluitend in de ‘geluidzones’ waarin verplicht aandacht moet worden besteed aan geluidoverlast. Een geluidzone kan worden gedefinieerd als een aandachtsgebied voor geluid rond of langs een geluidbron. Met het stelsel van zonering wordt een koppeling gelegd tussen het beleid voor geluidhinderbestrijding en de ruimtelijke ordening

In 1998 zijn er enkele vernieuwingen doorgevoerd. Ten opzichte van de Wgh is er in het nieuwe systeem sprake van een accentverschuiving van toetsen aan normen naar het sturen op doelstellingen. De belangrijkste reden hiervoor is dat de grenswaarden van de Wgh geen garantie bieden voor het bereiken van een betere geluidkwaliteit. Het accent op doelstellingen betekent niet dat normen c.q. grenswaarden geen belangrijke plaats meer innemen in het geluidbeleid. Grenswaarden worden echter niet meer uniform voor het gehele land in de wet voorgeschreven

Bij vergunningverlening op grond van de Wet milieubeheer (Wm) is het ALARA-beginsel van artikel 8.11 van die wet van toepassing. Bij de uitwerking van dit beginsel zal het bevoegde gezag voor wat betreft de maximale geluidbelasting de door haar in het geluidbeleid vastgestelde (gebiedsgerichte) grenswaarden als beleidsregel in acht dienen te nemen